tips

De Jungle van de Tienerseks

Door internet, porno en videoclips is het tegenwoordig cool om je als een slet of een pooier te gedragen. Maar niet alle tieners zien het verschil tussen fantasie en werkelijkheid. Zo ontstaat een pornografische jeugdcultuur waarin onvrijwillige seks en verkrachting steeds normaler worden. Bekijk de uitzending Zembla

Keep Young & Beautiful, if you want to be loved

Clip van Annie Lennox Youtube

Big Girls

clipje van zanger Mika, geen graatmagere modellen, maar mooie grote vrouwen Youtube

Dove Onslaugt-filmpje

over het bombardement van beelden vanuit de schoonheidsindustrie

Dove Onslaught

Love your body

over de invloed van reclames op het (zelf)beeld van vrouwen en mannen

presentatie Loveyourbody

website Loveyourbody

Fat Rant van Joy Nash op Youtube

filmpje over dik zijn, "I'm fat, and it's ok" Youtube

Volkskrant- enquete

Hoe groot is de druk om jong en knap te zijn eigenlijk? De Volkskrant houdt hierover een enquete, Volkskrant

Doll Face

mooi filmpje op YouTube

50 kilo afvallen in 3 minuten

een filmpje waarin flink gefotoshopt wordt, modeblog

The evolution of Beauty

Een filmpje op youtube over photoshoppen, Youtube

Stupid Girl

filmpje van Pink die Stupid Girl zingt

Berichten uit de samenleving

Manifest Slow Sex

7 april 2008 - Brechtje Paardekooper en Dylan van Rijsbergen, leden van de links-progressievedenktank Waterland, schreven het manifest Slow Sex. De seksuele revolutie is niet doorgeschoten, zoals sommigen beweren. Ze moet worden voltooid. Op de website Slow Sex kan het manifest worden ondertekend.

Niet preuts en niet onverschillig: het is tijd voor Slow Sex. "Notice: No Trespassing on this Property. My Father Is Watching." Zo maar een tekst op een zogenaamd chastity-chique t-shirt, uitgebracht door de christelijke kuisheidsbeweging erg populairis in de Verenigde Staten. Meisjes beloven tijdens chastity balls vergezeld door hun vader plechtig dat ze maagd zullen blijven tot aan het huwelijk. Door 'puur' zijn hip te maken, hopen de ouders dat de kinderen niet ten prooi zullen vallen aan de seksualisering van de samenleving. Uitgebreid wetenschappelijk onderzoek heeft de gevolgen in kaart gebracht: jongeren vrijen wel degelijk maar gebruiken minder vaak voorbehoedsmiddelen. Bovendien veroorzaakt deze benadering een grimmige terugkeer naar traditionele sekse verhoudingen. Dat maakt de tekst op het t-shirt duidelijk. De maagdelijkheidcultus betekent dat de vrouw het bezit is van een man. Eerst van haar vader, dan van haar echtgenoot.

De Verenigde Staten: een ver-van-ons-bed show? Nee, ook in Nederland rukt de kuisheids-beweging op. Er is een conservatieve backlash gaande jegens seksualiteit. Het is in om te verkondigen dat de seksuele revolutie is doorgeschoten en dat er paal en perk moet worden gesteld aan de 'alles moet kunnen'-mentaliteit. Het EO programma 40 dagen zonder seks is een mildere variant op de opvatting die wordt verkondigd door organisaties als Ware Liefde Wacht, hun oproep om 'rein te blijven' geeft aan hoe zij over seksualiteit denken. Maar ook in de traditionele islamitische gemeenschappen in Nederland is het idee gemeengoed dat een vrouw als maagd het huwelijk in gaat en tot die tijd bezit is van haar vader (en oudere broers). Opvallend is de overeenkomst tussen dit conservatief-christelijke en islamitische gedachtegoed, en de taal van veel porno en populaire hiphop-clips. Immers: de 'ho's' die wulps staan te dansen zijn domweg het bezit van hun 'pimps', die met hen mogen doen wat ze willen. Porno en conservatisme lijken in dat opzicht op elkaar. De man is de baas en de vrouw is onderdanig. Bij geen van beide benaderingen wordt de vrouw als een volwaardig, autonoom wezen beschouwd, gelijkwaardig aan de man.

Vorig jaar verscheen een onderzoek van de American Psychological Association, die zich zorgen maakte om de toenemende seksualisering. Wat is de invloed van bovengenoemde sekseverhoudingen, de steeds irreeler wordende schoonheidsidealen en de op pornobeelden geinspireerde reclamespots op meisjes? Onderzoek laat zien dat zij zichzelf steeds meer gaan bekijken door de ogen van anderen, en zichzelf als object gaan beschouwen, in plaats van dat ze voelen wat ze zelf willen. Dat leidt tot depressieve klachten, leer- en concentratie-problemen en gebrek aan zelfbewustzijn. Niet het feit dat porno seksueel inspireert of opwindt is het probleem maar wel het feit dat porno een eenzijdig beeld geeft van seksualiteit en sekseverhoudingen ?in toenemende mate onze idee?over seks bepaalt.

De seksuele revolutie
Oorspronkelijk was gelijkwaardigheid van de seksen de inzet van de seksuele revolutie. Niet alleen werd klaarkomen ook voor vrouwen een 'recht'. De wezenlijke verworvenheid van de seksuele revolutie gaat dieper dan dat: gelijkwaardigheid in het bedrijven van de liefde. Dat was radicaal nieuw: nog nooit was het vertoond dat mannen en vrouwen, - en mannen en mannen, vrouwen en vrouwen- zonder machtsverschil met elkaar konden vrijen en relaties konden hebben. Een ontwikkeling die zo nieuw was dat we er nog steeds van in de war zijn. Hoe kiezen we onze partners, hoe geven we onze relaties vorm en hoe gaan we om met seksualiteit als vrouwen en mannen op elk gebied, economisch, politiek, intellectueel en seksueel gelijkwaardig zijn geworden aan elkaar? De ontstane verwarring maakt echter de simpele verhoudingen in pornografie of in conservatieve verhoudingen aantrekkelijk. Dan weet je tenminste waar je aan toe bent.

De seksuele revolutie is dus niet doorgeschoten, zoals sommigen beweren, maar juist een halffabrikaat gebleven. Zij was een verzet tegen de antiseksuele christelijke moraal die het dagelijks leven vulde met angst en schaamte. In hun eeuwen durende weerzin tegen vrije seksualiteit hebben kerkelijke instanties vele taboes geformuleerd. Er werd gedicteerd hoe gevree?mocht worden (de missionarishouding) en met wie (alleen tussen gehuwde partners, te weten man en vrouw). Seksualiteit diende uitsluitend voor de voortplanting en al het andere was uit den boze. Is het vreemd dat een moraal die alles verbood, vervolgens een roep om bevrijding opriep waarin alles mocht? Wat volgde was echter een radicale omdraaiing: was ?e seks voorheen fout, nu was ?e seks ineens goed. Sterker nog: je hoort er niet bij als je niet van alles hebt geprobeerd: partnerruil, homoseksuele contacten, groepsseks, enz.

De toenemende pornoficatie van de samenleving is het product van verwarring die is ontstaan door een revolutie die nooit is voltooid. Het 'alles kan, alles mag zolang beiden instemmen' ideaal van de jaren zestig-libertijnen is niet voldoende voor een samenleving op zoek naar structuur. Vandaar de aantrekkingskracht van simplistische fantasie?zoals die van de pornowereld, de gangsta-rap of het conservatisme van de traditionele islam en de christelijke kuisheidsbeweging. Wat nodig is, is dat we als samenleving met elkaar in debat moeten gaan over wat nu precies ons seksuele ideaal is. Teruggang naar oude preutsheid en taboe?ring is dus niet de oplossing. Als om seksualiteit weer de sfeer komt te hangen van vies en voos, dan kunnen jongeren geen autonome opvatting ontwikkelen over bijvoorbeeld porno, commercials en clips op tv. Juist nu seks dagelijks commercieel wordt ge?loiteerd is het van groot belang dat jongeren leren wat werkelijk vrije beleving van seksualiteit betekent.

Preutsheid en schaamte geven juist ongewenste krachten vrij spel. Dat is te zien aan de ontwikkeling van porno. Ooit geloofde regisseur Damiano van Deep Throat dat porno deel uit zou gaan maken van mainstream-bioscoop films. Niets is minder waar gebleken. Juist het feit dat we porno verbanden naar shabby videotheken en stiekeme websites maakte dat de porno-industrie in zekere zin vrij spel had. De schaamte die gepaard ging met het bekijken van porno, maakte mensen niet bepaald tot kritische consumenten. Juist door de taboeisering kon de porno-industrie onweersproken een opvatting van seks presenteren die haar uit commercieel oogpunt goed uitkwam. En juist het verboden karakter maakte porno extra aantrekkelijk. Mainstream porno heeft erotiek r?ichtlos vermarkt. Ze heeft seksualiteit gegoten in een uitermate beperkt aantal aandachtsloze variaties en handelingen door volstrekt inwisselbare personages, gespeend van individualiteit en creativiteit. Daarom raakt mainstream porno niet echt aan seksuele en sensuele verlangens en leidt alleen maar tot oppervlakkige bevrediging. Het is als junk food dat wel de honger stilt maar niet echt voedt en alleen maar de zin opwekt in nog meer junk food. Omdat Playboy-baas Hugh Hefner instrumenteel was in deze ontwikkeling na de seksuele revolutie, noemen we deze verbeelding van seksualiteit hefnerisme.

Slow sex
Wat nodig is, is een andere verhouding tot seksuele lust. Lustgevoelens zijn geen uitvinding van de duivel om ons af te leiden van onze hoogstaande gedachten. Noch zijn het woeste natuurkrachten die 'hun beloop moeten hebben'. Het zijn ook geen onderbewuste driften waartegen de nietige mens weerstand moet bieden omdat ze anders verwoesting en verderf zaaien. Onze lust moeten we eerder leren cultiveren. In het leren omgaan met lust en onze diepere drijfveren leren we onszelf kennen; in het delen van lust en verlangen, de ander.

Wij noemen deze benadering tot lust slow sex. Slow sex is seksualiteit op basis van gelijkwaardigheid. Bij slow sex behandelen we seksualiteit noch als een gevaarlijke oerkracht, noch als een consumptie-artikel. Slow sex is een kritiek op de vermarkting van onze lusten, maar ook op de christelijke en islamitische preutsheid. Het is een oproep om seks buiten de wereld van prestatie, van scoren, van macht en onderdrukking te houden. Het is ook een nieuw ideaal, dat houvast kan geven na de verwarring die is ontstaan na een maar voor de helft voltooide seksuele revolutie (precies). Slow sex pleit voor aandacht en respect voor je partner en jezelf. En er is niet op tegen om daar als jongere, voor het huwelijk, mee te beginnen, zolang seksualiteit vrij is van dwang en onderdrukking.

Slow sex houdt ook in dat we seksualiteit in het volle daglicht brengen. We moeten er over praten. Op scholen bijvoorbeeld, waar volgens het laatste Rutgers-Nisso onderzoek zo'n 4 procent van de jongens en maar liefst 18 procent van de meisjes te maken krijgt met ongewenste seks. Juist meisjes en homoseksuele jongens met een streng-religieuze achtergrond blijken kwetsbaar voor seksuele grensoverschrijdingen en misbruik. Wie niet leert hoe seksualiteit k?zijn, wie niet leert wat prettig is en wat niet, wie niet zijn of haar eigen voorkeuren leert kennen, leert ook geen grenzen stellen. Meer en betere voorlichting en een nieuw vak media-educatie kunnen jongeren helpen om hun eigen grenzen in de gaten te houden in hun seksuele ontdekkingstocht. Meisjes moeten leren dat ze recht hebben op wellust, zonder meteen voor hoer te worden uitgemaakt. Maar ook jongens hebben een steuntje in de rug nodig om weerstand te kunnen bieden aan de druk van vrienden om steeds hun mannelijkheid en heteroseksualiteit te moeten bewijzen.

Dat stijlfiguren uit de commerci? pornografie meer en meer doordringen in het publieke domein en vaker invloed uitoefenen op gewone media, is een zorgwekkende verarming. Kritiek op porno is geen 'slachtofferisme' maar een daad van democratisch burgerschap. Wij pleiten voor een duidelijker beeld van wat voor pornografie er allemaal op het internet verschijnt. Een NICAM-achtig systeem waarin wordt aangegeven welke porno extreem gewelddadig of vrouwonvriendelijk is, kan de consument bewuster maken van wat hij of zij gebruikt en hem of haar zo bewust maken van de negatieve keerzijde van de afgebeelde handelingen.

Het krachtigste tegengif tegen verkeerde beeldvorming is alternatieve beeldvorming: nieuwe verbeeldingen van seks. Verbeeldingen van andere dan de geijkte 'man neemt vrouw'-afbeeldingen; met ruimte voor diversiteit en individualiteit, speelsheid en creativiteit. Wij pleiten voor een inhaalslag. Juist omdat de commercie het laat afweten, kan de publieke omroep hierin een belangrijke rol spelen. De publieken zouden in plaats van Deep Throat wat meer alternatieve, niet hefneristische erotiek moeten kunnen uitzenden. Films waarin de seksualiteit gelijkwaardig, respectvol en toch intens en spannend is. In een maatschappij waarin beeldcultuur zo belangrijk is, kunnen we haar onmogelijk alleen overlaten aan de markt.
De seksuele revolutie is helemaal niet pass?Integendeel, ze is nog lang niet af. Het is tijd om de omslag te maken naar een samenleving waarin het positieve belang van seksualiteit wordt onderkend. Waarin lust niet iets engs is of een duivelse natuurkracht, maar ook niet een energie die van zichzelf altijd goed is. Waarin seksualiteit wordt beschouwd als een gevoel en een kunde die men zijn hele leven lang ontwikkelen. Dan hoeven wij ook geen weerzin te hebben tegen erotische uitingen in kunst en cultuur, in de publieke ruimte of in de media. Zij is niet bang dat genot en verlangen ontsporen, omdat ze er aandacht, vorm en woorden voor heeft. In zo'n samenleving is men eerder nieuwsgierig naar wat sensualiteit, verlangen en lust vermogen. Het is tijd voor een maatschappelijke beweging voor slow sex. Het is tijd voor een erotisch beschavingsoffensief. Onderteken het manifest Slow Sex

Vrouwen in gevaar door erotische videoclip

18 februari 2008 - Erotische videoclips beinvloeden de kijker in zijn ideeen over zichzelf en de andere sekse. Dat concludeert dr. Saskia Schwinghammer (30), verbonden aan de afdeling Economische Psychologie van de Universiteit van Tilburg (UvT). 'Het effect van seksueel geladen clips en dat van bepaalde, onrealistisch mooie afbeeldingen raakt niet alleen vrouwen, maar ook mannen', aldus de wetenschapster. Zie de samenvattingen van het onderzoek.

[Lees meer]

Veertig dagen is een makkie

15 februari 2008 - Elsbeth Romeijn schreef een column naar aanleiding van het programma EO-programma Veertig dagen zonder seks, en onderschrijft het manifest Sex moet weer haute couture worden.

Ik viel laatst tijdens het zappen in het programma Veertig dagen zonder seks van de Evangelische Omroep. Omdat ik halverwege aanhaakte, begreep ik in eerste instantie het concept niet helemaal en wilde ik mezelf meteen opgeven. Veertig dagen is een makkie voor mij als single mum, dus kom maar door met die hoofdprijs. Dat win ik op mijn sloffen. Het bleek echter geen spelshow te zijn en er waren geen prijzen te verdelen, al was er wel een hoop te verliezen. Eigenwaarde en zelfrespect, bijvoorbeeld.

In de desbetreffende uitzending was de hoofdrolspeelster een giechelend meisje van 18 jaar die zonder blikken of blozen verkondigde dat zij in de twee jaar dat zij nu seksueel actief was, inmiddels met ongeveer 50 jongens de daad had gebezigd. Haar vrienden vonden dat ook allemaal bijzonder amusant en deden nog een duit in het zakje door te vertellen dat zij, de hoofdrolspeelster, eigenlijk eigenlijk wel een sletje was. Lachen, gieren, brullen.

[meer]

Schoonheid staat centraal in twee geschiedenis-events

29 januari 2008 - In Geschiedenis Live! en de reizende attractie Oh wat ben je mooi! staan schoonheidsidealen centraal. Vanuit historisch perspectief wordt er naar schoonheid gekeken. 8 februari, in Breda.

NRC Handelsblad, Andere Tijden en Anno organiseren voor de derde keer GESCHIEDENIS LIVE! Dit keer wordt deze avond vol film & debat georganiseerd in de Avenue in Breda. Met als onderwerp schoonheid, en de dwingende voorschriften die er nu en vroeger door de samenleving aan verbonden worden. Wel bloot, niet bloot, korte rok, lange rok: de mens wordt verscheurd door het conflict tussen zijn oerdriften enerzijds en zijn hang naar beschaving anderzijds. Geschiedenis Live!

[meer]

Echt mooi: Vrouwen over schoonheid en innerlijke kracht

3 januari 2008 - Minister Plasterk heeft op woensdag 9 januari het boek Echt mooi - Vrouwen over schoonheid en innerlijke kracht van Wieke de Haan en Elske Riemersma in ontvangst genomen. De minister noemt in zijn Emancipatienota de huidige seksualisering van de media en de samenleving. De stereotype vrouwbeelden zijn volgens de nota 'zorgelijk'.

Het boek Echt mooi biedt tegenwicht aan deze beelden en is geinspireerd door de vraag: Wat is eigenlijk mooi? Het wil laten zien dat echte schoonheid te maken heeft met innerlijke kracht.

Wieke de Haan heeft voor het boek 17 vrouwen van verschillende leeftijden geinterviewd, stuk voor stuk sterke vrouwen die iets bereikt hebben in hun leven. Van elke vrouw schetst ze een portret in monoloog-vorm. De verhalen gaan over innerlijke en uiterlijke schoonheid. Over vaders en dochters, beauty en glamour, rijkdom, uiterlijke verzorging, de vrouwenbeweging, het glazen plafond en vooral over gelukkig zijn met jezelf. Daarnaast zijn de vrouwen gefotografeerd door Elske Riemersma. Ze heeft deze vrouwen gefportretteerd zoals ze zijn, zonder visagie, zonder kunstgrepen, Photoshop-vrij.

Op 13 januari om 15.15 uur wordt in de Openbare Bibliotheek in Leeuwarden het boek Echt moai (Friestalige editie) aan de oudste en jongste geportretteerde uit het boek aangeboden.

[meer]

Over Bimbo's en Brulapen

20 december 2007 - Sinds 16 November ligt Goddelijke brulapen in de winkel, het nieuwste boek van Stine Jensen.

Hoe belangrijk zijn hoge hakken in het leven van Hillary Clinton? Waar is de metroman die zijn teennagels lakt gebleven? En hoe veranderde de Hollywood-Arabier van een held op een kameel in een terrorist op een tank? In Goddelijke brulapen schrijft Stine Jensen met een wervelende pen over belangwekkende fenomenen uit de hedendaagse cultuur. Goddelijke brulapen gaat over de verlangende vrouw aan de liaan en de brullende ?man die bier, seks en humor wil; over bimbo's en lippenstiftfeministen; over de warmbloedige kant van Hollandse man en over de Marokkaanse man die 100% halal de liefde bedrijft. Intussen wordt het politieke wereldtoneel steeds grimmiger. De angst voor de ori? rukt op. Zijn we bang voor bijna alles?

[meer]

Screening van lustobjecten is haalbaar

16 oktober 2007 - Met enkele duidelijke criteria kan minister Plasterk beoordelen of vrouwen in videoclips of reclames te seksueel worden neergezet, vindt Jessica de Jong.

Het voorstel van minister Plasterk om een gedragscode voor audiovisuele media in te stellen, komt als geroepen. Het seksualiseren van vrouwen in reclames en videoclips speelt al heel lang, maar er was tot nu toe geen overheidsbeleid om misstanden te bestrijden.

[meer]

Dracula

9 oktober 2007 - Dirk Stelder is universitair docent economie aan de Rijksuniversiteit Groningen en vaste columnist voor Het Dagblad van het Noorden. Hij schreef voor Het Dagblad van het Noorden een column over Beperkt Houdbaar.

Nu weten we dat Dracula echt bestaat. Ik zag hem op tv en hij woont in Los Angeles. Hij zuigt bloed en geld uit jonge vrouwen die hij wijsmaakt dat ze dringend verbouwd moeten worden. Natuurlijk heb ik het over de documentaire Beperkt Houdbaar van Sunny Bergman. Voor de camera liet ze zichzelf door Dracula onderzoeken. Neus, hals, voorhoofd, allemaal helemaal fout ($5.000 per behandeling of zoiets, ik heb de bedragen even niet zo snel kunnen opschrijven), buikje deugde niet ($5000), heupen niet ($5000), billen niet ($5000), borsten niet ($3000), hup even wijd met die benen, oh oh oh ik zie het al, die schaamlippen zijn niks ($5000) en die venusheuvel ook al niet ($4000), komt u maar weer overeind, ik heb het wel gezien. Met een brede grijns staat hij op en schudt even lachend zijn hoofd: u moet er echt aan geloven mevrouw, "you need the full treatment". Als ik niet zo verbijsterd was geweest over zoveel schaamteloosheid had ik er nog wel om kunnen lachen. Zoiets als de twee oplichters Jacobse en Van Es aan de deur: "Is uw tuin al winterklaar mevrouw? Oow, oow, oow, we hadde geen dag later moete komme". Voor de volledigheid: Sunny Bergman is 34 jaar.

[meer]

Vagina achter de designtas

8 oktober 2007 - Terwijl de bezorgheid over de seksualisering van de samenleving toeneemt, pleit historicus Dylan van Rijsbergen juist voor een terugkeer naar de wortels van de seksuele revolutie. "Het is tijd voor een nieuwe Jan Wolkers, iemand die op krachtige wijze getuigt van een authentieke seksualiteit."

Een paar weken geleden was hij overal in Amsterdam te zien: een reclameposter met een bijna naakt, prachtig vrouwenlichaam, slechts gehuld in een beha. Geen ogen te zien. De vagina ging schuil achter een kleine designhandtas. Op de poster was de volgende tekst aangebracht: 'Les 84: hem in verleiding brengen'.

[meer]

De ijsberg die reclame heet

24 september 2007 - Jos Verbrugge deed voor zijn afstudeerscriptie Psychologie aan de Universiteit van Amsterdam onderzoek naar de invloed van reclame op het welbevinden van mensen en naar de invloed van aantrekkelijke modellen in de media op de eigen relatie. Hij vindt de invloed van reclame nu eens serieus ter discussie gesteld moet worden.

In de wereld van commercials zien we continu mooie mensen met mooie partners die op vakantie zijn in exotische locaties. Daarbij vergeleken is onze eigen dagelijkse praktijk waarin we elke ochtend door de regen met wind tegen naar ons werk moeten fietsen ronduit treurig. Maar maakt die ideaalcultuur in de reclame en de media ons ook ongelukkig?

[meer]

Cosmetische chirurgie in Argentinie: booming business

17 september 2007 - In Argentinie worden er veel cosmetische ingrepen gedaan. Marieke Aafjes studeerde in Buenos Aires sociale en politieke antropologie en deed onderzoek naar dit fenomeem voor haar afstudeerscriptie. Hiervan een verslag.

Veel Argentijnse vrouwen lijken op het eerste gezicht alles mee te hebben: een zandloperfiguur met smalle taille, grote borsten en een achterwerk waar Jennifer Lopez trots op zou zijn, sexy glimlachjes met volle tuitlipjes en tot in de puntjes verzorgd, gelakt en gekleed volgens de laatste Argentijnse ultravrouwelijke mode. Geen wonder dat veel mannen in Buenos Aires, de zogeheten 'portenos', de neiging hebben op te scheppen over 'hun' mooie vrouwen, las portenas. Ironisch genoeg spreken ze vaak op vergelijkbare wijze over 'hun' Argentijnse vlees.

[meer]

Column - Winkelsluiting

11 september 2007 - Deze zomer kwam de thriller Complex van Marelle Boersma uit, waarin een meisje meedoet aan een make-over programma en in een nachtmerrie belandt. Ze schreef een column over Photoshoppen.

Het valt direct me op. Het 'Photoshopvrij'-logo staat pontificaal op de cover van diverse damesbladen. Natuurlijk ben ik er extra op gefocussed, maar dat maakt het niet minder bijzonder. Het is een prachtig resultaat van de actie die Sunny Bergman voert tegen de schoonheidscultus.

Toch moet ik u iets bekennen. Voordat ik de documentaire 'Beperkt houdbaar' had gezien, wist ik niet dat bijna alle foto's in de bladen bewerkt werden. Misschien een beetje na?. Maar ik vergelijk mezelf ook niet met die strakke vrouwelijke modellen. Dat is al ver van mijn bed. Geen beginnen meer aan. Vandaar.

[meer]

Bokito's en Puberjongetjes

6 september 2007 - Weinig mannen mengen zich in de discussie over de bimbocultuur. Jammer, vinden politicologe Tamara Metze en Serge Burghouts. Want mannen hebben veel te winnen bij vrouwenemancipatie.

Het neemt de vorm aan van een catfight; de discussies over de bimbocultuur en daarbij horend snijwerk in het vrouwelijk vlees. Donderdag 26 april 2007 schreef Malou van Hintum nog in de Volkskrant dat er niks mis is met het 'pimpen van erwtjes' of het wegwerken van hangende oogleden. Zij zette zich af tegen Sunny Bergman, Larissa Pans en Stine Jensen en hun 'kruistocht tegen misleidende cosmetica industrie'. Mooie vrouwen, daar zouden mannen nog eens een voorbeeld aan kunnen nemen, was Van Hintum's punt. Koren op de molen van de cosmetische industrie. En, zoals Ariel Levy in haar boek Female Chauvinist Pigs laat zien, een prachtig voorbeeld van het jaren zeventig ideaal van (seksuele) vrijheid dat nu mede in stand gehouden wordt door de angst niet meer 'cool', jong en van deze tijd te zijn maar in een jaren vijftig moraal te vervallen.

[meer]


Wilt u ook een artikel publiceren in Berichten uit de samenleving? Mail redactie@beperkthoudbaar.info


[login]