galerie

hetty | 08-03-2007 | schaamhaar en plaboypoezen

Ik ben 43 en dan heb je al wat modes en normen meegemaakt over wat zou horen m.b.t. je uiterlijk. Toen ik rond mijn 20ste voor de eerste keer naar de sauna ging keek ik mijn ogen uit: al die prachtige vrouwen met grote bossen schaamhaar. Dat hoorde voor mij vanzelfsprekend bij het volwassen worden, ik heb zelf niet zoveel haar en vond dit nogal kinderlijk. In de loop der jaren is dit beeld bij de rest van de maatschappij gekanteld: volwassen vrouwen moeten onbehaard zijn, want het zou " vies" zijn. Ik vind het pervers: volwassen vrouwen die er als kinderen willen/moeten uitzien, met als toppunt de maakbare Playboypoezen die vrouwen nu aangepraat worden. In de DwDD had Freek de Jonge groot gelijk: we zijn met man/vrouw en macht vrouwenbesnijdenis aan het bestrijden en dan ontstaat dit fenomeen ! Wat heb ik een medelijden met de jonge meiden van nu, zoveel druk vanuit commercie en de groep, hoe "het" moet. Want wat is het toch verschrikkelijk, als je in de Break-Out (gelukkig ter ziele) moet lezen dat een jongen van 16 zeer teleurgesteld was over zijn eerste keer met zijn vriendinnetje: ze was niet geschoren en droeg ook geen string, wat een afknapper...

lees commentaar [7] | reageer

sunny bergman | 08-03-2007 | testuitslag

Hallo, dit is een mail van Sunny en de rest van de medewerkers van beperkthoudbaar.info, voor alle mensen die verbaasd zijn over de testuitslag. Wij zijn nu druk bezig met de Universiteit Utrecht (die de test heeft ontwikkeld) om te kijken waarom sommigen mensen ontevreden zijn over het testresultaat. Het is zeker niet onze bedoeling om mensen onterecht een negatief lichaamsbeeld aan te praten. Zodra we meer te melden hebben hoort U het. Met vriendelijke groeten, Sunny Bergman, initiatiefnemer BeperktHoudbaar.info

lees commentaar [2] | reageer

Willem | 08-03-2007 | zelfbeeldtest

Ik ben het niet eens met de conclusies van de test!

Waar de test geen onderscheid in maakt is een schoonheidsideaal vs. een gezondheidsideaal! Met 1m86 en 120 kg ben ik gewoon te zwaar, oftewel heb ik verhoogde gezondheidsrisico's!

Ik citeer: "U hebt een erg negatief lichaamsbeeld: er is een groot verschil tussen uw ideale lichaamsbeeld en uw huidige lichaamsbeeld. Dat wil zeggen: er is een grote discrepantie tussen beide. Uit eerder onderzoek blijkt dat personen die een grote discrepantie laten zien, ontevreden zijn over hun uiterlijk."

Ik ben niet ontevreden over mijn uiterlijk qua schoonheid, maar ik ben me wel bewust van de risico's voor mijn gezondheid!

En dan: "Grote ontevredenheid hangt vaak samen met een hoge cosmetische veranderingswens en een sterkere beďnvloeding door de mening van anderen."

Ik heb geen hoge cosmetische veranderingswens en de mening van anderen laat me koud!

Gelukkig stellen ze dit iets bij: "U hebt een neutrale cosmetische veranderingswens. Dit maakt het erg moeilijk uw ontvankelijkheid voor ideaalbeelden te meten."

Ik heb een negatieve cosmetische veranderingswens, maar wel een (te lage) gezondheidskundige veranderingswens.

Volgens mij heb ik een zeer geringe ontvankelijkheid voor ideaalbeelden: het karakter van een persoon is voor mij belangrijker dan dat iemand kraaiepootjes, hangtieten of wat dan ook heeft.

Ik vind me zelf mooi, ik hoor van anderen dat ze me aantrekkelijk vinden.

Maar ik ben ook te zwaar (en dus te dik), ik rook te veel, eet te veel en verkeerd, en beweeg te weinig. Dat is ongezond (en dat hoor ik ook wel eens van anderen).

Kortom, ik stel grote vraagtekens bij de deskundigheid van de opstellers van deze test, aangezien zij zich te veel richten op de cosmetische aspecten. Uit hun conclusies blijkt dat zij er volledig naast zitten voor wat betreft

  1. wat 'anderen' van mij vinden,
  2. hoe ik me daarover voel
  3. en mijn zelfbeeld.

lees commentaar [3] | reageer

Ellen | 08-03-2007 | Negatief zelfbeeld?

De uitslag van mijn test luidde: "U hebt een erg negatief lichaamsbeeld: er is een groot verschil tussen uw ideale lichaamsbeeld en uw huidige lichaamsbeeld. Dat wil zeggen: er is een grote discrepantie tussen beide. Uit eerder onderzoek blijkt dat personen die een grote discrepantie laten zien, ontevreden zijn over hun uiterlijk. Grote ontevredenheid hangt vaak samen met een hoge cosmetische veranderingswens en een sterkere beďnvloeding door de mening van anderen." Het is echter zo dat ik me niet interesseer voor hoe ik er uit zie (wat volgens mij het beste wapen is tegen de cosmetica-grootverdieners), en overal zo'n beetje 'neutraal' kon invullen. Ook weet ik al minstens twee jaar niet wat ik weeg, uit gebrek aan interesse daarvoor. Dat kon ik dus niet invullen. Tevens heb ik ingevuld dat ik vrij zware vrouwen mooi vind, terwijl ik dat zelf niet ben. Ik vind andere zaken in het leven dan uiterlijk gewoon veel belangrijker. Niettemin alles bij elkaar een mooi initiatief, dat hopelijk succesvol afloopt, te meer daar de schoonheidscultus vrouwen soms ziek maakt.

lees commentaar [0] | reageer

Evelien | 08-03-2007 | algemeen

Ik heb zojuist de test gedaan en daar komt uit dat ik een matig tot negatief lichaamszelfbeeld zou hebben. Wel grappig, want ik voel me met mijn 1.78 en gemiddeld 60 kg wel redelijk gezegend. Voor mij is het eerder een probleem niet af te vallen dan om té dik te worden. Door een blessure ben ik nagenoeg nog niet in staat vollop te sporten; dit is al een aantal jaren zo, daarom vind ik mezelf wat slapjes en mager. Maar dat kan zo weer veranderen. Mijn gezicht vind ik over het algemeen wel mooi, maar door vermoeidheid (werk) en verdriet af en toe teken ik snel. Dat vind ik jammer maar ik zou me nooit laten inspuiten of optrekken. Ik zag de actrices van vroeger van Dynasty via Google en ik vind het horror dat dat de toekomst moet zijn. Geef mij maar Brigitte Bardot die met karakter ouder wordt en mijn lieve mamsie. Werk ook in de theater- en tv wereld en dit hele fenomeen vind ik verontrustend. Wanneer is deze gekte begonnen en hoe stoopen we het? Ik vind mijn vriendinnen die gemidddeld 5 of 10 kilo zwaarder zijn veel mooier en er staan als een huis. Maar ik vreet me (gezond) een ongeluk en zal nooit zo worden. Dat is een beetje mijn frustratie. Op de foto vierde ik mijn 36e verjaardag tijdens het schoolreisje met mijn leerlingen (die zichzelf ook soms al te dik vinden...zo jammer).

lees commentaar [2] | reageer

Lola | 08-03-2007 | de testuitslag

Ik weet niet eens waar ik moet beginnen. De uitslag verbaasde mij compleet. Ik ben vroeger model geweest in de Glamour industrie, dat is dus zonder kleding. Ik ben vreselijk tevreden met mijn hoofd en ook met mijn lichaam. Tja wat veranderen, wie zou dat nu niet willen, we willen allemaal 2kg afvallen of aankomen, we willen allemaal er nog gewoon fris uitzien voor onze leeftijd. Ik poets mijn tanden 3 keer per dag, ik gebruik alles van La Prairie en sta 3 keer per week in de sportschool. En dat zou allemaal bijdragen aan mijn negatieve zelfbeeld? Ik snap er werkelijk niets van. Als ik al wat negatiefs voelde dan is dat pas ontstaan toen ik las dat ik een ERG NEGATIEF zelfbeeld had...

lees commentaar [2] | reageer

Lagoon | 08-03-2007 | Anorexia

Ik reageer hier onder een schuilnaam omdat ik het niet zo'n prettig gevoel vind dat iedereen mij kan herkennen.

Mijn naam is Lagoon, ik ben 19 jaar oud en heb sinds kort een positief zelfbeeld. Daarvoor was helaas wel anorexia nervosa nodig.
In mijn jeugd ben ik veel gepest, ook met mijn lichaam en ik heb mijn lichaam nooit mooi gevonden. Vanaf mijn 12e was ik er echt mee bezig en vond ik mijn lijf walgelijk. Ik vond alles te dik en alles was lelijk. Ik kon geen mooi puntje aan mezelf opnoemen.
In de loop der jaren raakte ik steeds meer bezig met eten, maar ook met modellen. Ik zou zelf wel model willen zijn. Dit is heel tegenstrijdig met hoe ik over mezelf dacht, maar ik dacht dat als ik dun zou zijn, net als modellen, dat ik dan wel gerespecteerd zou worden en mooi gevonden zou worden.
Ik keek veel naar modellen, op internet, in de tijdschriften, ze liggen overal voor het oprapen. Bijna allemaal even mager en naar mijn idee werden ze in de loop der jaren ook magerder, maar wie weet was dat ook mijn vertekende blik.

Vanaf mijn 14e had ik periodes van extreem weinig eten en periodes van redelijk normaal eten. Op mijn 16e liet ik me inschrijven bij een modellenbureau. Het commentaar was dat ik een mooi meisje was, maar waarschijnlijk niet de juiste maten had voor een Fashion Model en dat, terwijl ik onder de grens van gezond gewicht zat. (BMI 18,5)
Ik heb ook nauwelijks modellenwerk gedaan, alleen 2 onbetaalde fotoshoots waar van ééntje voor een kapper, die had ik zelf geregeld buiten het bureau om.
Ik vond mezelf nog steeds te dik en begreep niet dat die fotograaf steeds zei dat het niet zo was, maar ik vond in ieder geval mijn gezicht wel mooi, dat was al een heel verschil met eerder.

Op mijn 18e ging het heel hard bergafwaarts en uiteindelijk belandde ik begin 2006 in een eetstoorniskliniek. Daar werd ik geconfronteerd met mijn extreem vertekende lichaamsbeeld. Mezelf vond ik walgelijk dik en wanneer er een nieuw iemand in de groep kwam, met gevaarlijk ondergewicht (BMI 14), vond ik dat práchtig. De modellen in de blaadjes vond ik ook prachtig en daarin was ik daar ook niet de enige.
In 8 maanden tijd heb ik daar heel erg veel geleerd en ervaren. Ik kwam aan tot een gezond gewicht en leerde mijn lichaam te accepteren zoals het is. Ik kan zeggen dat mijn positieve lichaamsbeeld het mooiste cadeautje is wat ik ooit 'gekregen' heb en daar heb ik zelf ook veel voor gedaan!
Hier heb ik samen met groepsgenoten veel voor gedaan. Spiegelen, ondergoed-shoppen, video's in bikini, twijfels over bepaalde lichaamsdelen uitspreken, jezelf lekker insmeren met body lotion na het douchen, jezelf verwennen met een maskertje of een manicure en één van de belangrijkste: lichaamsdelen anders gaan benoemen.
Niet: "Mijn buik ziet er dik uit" Maar: "Mijn buik ziet er normaal uit" en elke keer, elke dag, elke minuut weer die negatieve gedachten over je lichaam weer relativeren met positieve en reële gedachten. Uiteindelijk heeft het wel zijn vruchten afgeworpen, want ik ging daar weg met een positieve kijk op mezelf en dát maakte mij mooi, ik Straalde!

Nu, na de kliniek weet ik mezelf aardig staande te houden, maar het modebeeld heeft nog steeds wel impact op me, ik moet uitkijken dat ik me niet weer ga vergelijken met iets waar geen enkel normaal mens zich mee kan vergelijken.
Ik vind het dan ook heel goed en belangrijk dat in de modewereld een discussie gaande is en dat modellen een hoger BMI moeten hebben om de catwalk op te mogen. Ze hebben toch een voorbeeldfunctie en dat heeft wel degelijk invloed op het zelfbeeld van mensen!

Ook vind ik sommige reclames over voeding werkelijk Belachelijk! Neem nou Optimel Control. In die reclame loopt een superslanke vrouw over een balk. Terwijl ze daar loopt hoor je de tekst: "Optimel Control helpt je om na een paar uur minder te eten."
Net of díé vrouw in de reclame af moet vallen of Optimel Control nódig heeft! Niet dus..

Ik vind het heel belangrijk dat deze discussie is geopend en van mij mag deze discussie leiden tot een verandering in de mode- en cosmeticawereld.
Ikzelf heb op mijn web-log er ook een stukje over geschreven, dat is te lezen op: http://www.lagoon.web-log.nl/
Vanavond ga ik zeker kijken en ik moedig vrienden, kennissen en familie ook aan om óók naar de documentaire te gaan kijken.

Op naar een beter zelfbeeld!

Liefs, Lagoon

lees commentaar [0] | reageer

Moon | 08-03-2007 | grote neuzen

In de puberteit werd ik wreed geconfronteerd met hoe anderen mijn uiterlijk beoordeelden. Ik had zelf geen problemen met mijn uiterlijk, mijn zelfbeeld was niet negatief, tot het moment dat anderen mij wezen op mijn forse neus. Heks was vanaf dat moment een pijnlijk woord. Tegenwoordig word ik nog regelmatig geconfronteerd met ideeen over het hebben van een grote neus. Vrouwen die een normale neus bezitten, beweren dat hun neus te lang is. Vanzelfsprekend ben ik dan het haasje. Als hun neus al lang is .. dan is die van mij toch zeker helemaal fout.

In extreme make-overs zie je regelmatig vrouwen die aan hun neus 'geholpen' worden. Als je het resultaat dan ziet, lijken ze allemaal op elkaar.Ik wijtde negativiteit rondom het uiterlijk van de vrouwaan de verhalen - goeie opmerking Freek (de Wereld draait door) - die door de eeuwen heen zijn geschreven. Denk maar aan sprookjes: een vrouw met een lange (kromme) neus is een heks = dus lelijk.

Het feit dat een vrouw alleen deugt als ze mooi is, is eveneens verwerpelijk. Kijk om je heen. Zoveel mannen zijn 'spuuglelijk' maar er is niemand die hen vertelt om daar wat aan te laten doen. (Al kun je bemerken dat er ook onder mannen steeds meer gekozen wordt voor een correctie aan het uiterlijk). Als ik zelf geen problemen met mijn uiterlijk heb, waarom zouden anderen mij er dan op moeten wijzen dat er in hun ogen iets mis met mij is. Die neus, dat wist ik zelf ook wel, die is langer en forser dan bij de meeste vrouwen. Ik vind het echter ziek dat men mij gaan vertellen dat als ik eronder lijd dat anderen mij op mijn uiterlijk beoordelen, ik maar plastische chirurgie moet ondergaan. Hoe zat het ook alweer: respect voor een ander?

Waarom kan men mij niet gewoon accepteren zoals ik ben. Had ik een donkere huid gehad, dan zou dat toch ook geen reden mogen zijn om mij te discrimineren. Het feit dat het 'normaal' gevonden wordt om een ander op haar / zijn uiterlijk te beoordelen dat zou meer onder de aandacht gebracht moeten worden. Het is een soort van discriminatie en daarin zou een stok gevonden kunnen worden om het stuitende fenomeen - beoordeling van een persoon op grond van uiterlijke kenmerken - te bestraffen.

Het komt er in het kort op neer dat ik kwaad ben op iedereen die mij niet accepteert zoals ik eruit zie. Dat is geen verplichting maar het is in ieder geval niet correct om mij vervolgens te stigmatiseren. Ik lijd er nog steeds onder, telkens als er iemand is die mij erop wijst dat ik op een heks lijk, ben ik weken van slag. Het is iets dat ik zelf moet overwinnen, maar het zou zo fijn zijn als ik terug kon slaan. Ik wil niets aan mijzelf veranderen (al heb ik er weleens aan gedacht), ik wil niet dat er een samenleving ontstaat waarin mensen met grote neuzen dusdanig aan de kant gezet worden dat zij bijna automatisch de keus maken om er iets aan te laten veranderen. Mensen met grote neuzen verenig u, zou ik willen zeggen. Ik wil zijn zoals ik ben of dat nu wel of niet voldoet aan de huidige schoonheidsidealen. Er is niets slechts aan mij en ik ben gezegend met een stukje meer. So what! Ik wil geaccepteerd worden zoals ik ben .. en ik ben geen heks.

lees commentaar [19] | reageer

manon | 08-03-2007 | matig zelfbeeld????

Zelf vind ik dat ik een heelpositief zelfbeeld heb en zeer tevreden ben met mijn uiterlijk! Toch kwam er uit de test:" MATIG ZELFBEELD!" Ik was zeer verbaasd! Volgens de tabelletjes bij de apotheek mag ik maar 53kilo wegen maar ik vind mezelf met 75kilo erg mooi en aantrekkelijk! Heb dus ook positief beantwoord! was zeer verbaasd!

Ik dacht tijdens het invullen ook dat met een minder stabiele jeugd en pesten op school toch je eigen lichaam heel mooivinden, dat kan alleen maar omdat ik de vrouwenbladen nooit lees!!!!!!!! Maar helaas jullie test heeft anders beslist!

Ik schijn een matig zelfbeeld te hebben!

Ik ga nu maar weer even lekker van mezelf genieten!

en misschien moeten jullie de test ietsje aanpassen!

Verder een fantastisch initiatief!

groetjes Manon

lees commentaar [3] | reageer

Pascal | 08-03-2007 | Mijn mening

Even voor de duidelijkheid; ik ben geen vrouw, maar een jongeman van 23 jaar die jullie vrouwen (en deze campagne) een hart onder de riem zal proberen te steken.

Ondanks dat ik geen ervaring heb met het vrouwelijk lichaam, ken ik echter wel alle neppe 'schoonheid' die op reclames/modellen te zien is. Echter doet dit mij vrij weinig en knap er soms zelfs van af. Het is leuk als 'entertainment' dat de huidige media de fotos bewerkt enzo, maar daar blijft het voor mij bij.

Ik vraag mij dan ook af, voor wie jullie vrouwen onder het mes gaan om er beter uit te zien? Persoonlijk zie ik liever 'femme naturelle' zonder gesleuteld lichaam, zonder makeup, en een beetje meer behaard dan de media's definitie van 'perfecte schoonheid'. Dit; Vanwege het feit dat een vrouw die zeker is van zichzelf, dit alles niet nodig zal hebben.

Echte schoonheid wordt niet bepaald door de media. Echte schoonheid, zit van binnen. En als de media zegt dat het 'eten van spruitjes, helemaal -in- is', dan ga ik toch echt nog geen spruitjes eten!! :P

Beste vrouwen, Accepteer uzelf in het geheel. Uw schoonheid zit van binnen en wordt niet bepaald door wat voor make-up u op een dag draagt, of de grootte of vorm van uw rondingen. Laat u niet gek maken door de media, want die speelt hier juist op in.

En mocht er nog iemand geinteresseert zijn.. ik ben nog steeds vrijgezel. :D

Groet,
Pascal

lees commentaar [6] | reageer


[login]