galerie

Moniek | 09-03-2007 | niet geaccepteerd zoals ik was

Niemand heeft mij ooit het gevoel gegeven dat ik goed was zoals ik was. Als kind zwaar gebeugeld, steunzolen, een vreselijk tuig om mijn rug recht te houden en veel misprijzende opmerkingen.nEen man die altijd indirekt steeds liet blijken ongelukkig te zijjn met mijn AAA 'borsten', hij was erg verheugd met mijn plan om een borstvergroting te laten uitvoeren. In het begin was ik er blij mee omdat ik eindelijk voldeed aan de norm maar nu zou ik er graag van af willen, het voelt hard aan en het zit niet lekker. Ik ben er nu pas achter dat de enige die mijzelf kan accepteren zoals ze is ikzelf ben. Helaas is het verwijderen van de implantaten net zo duur als het aanbrengen. De positie van klanten van prive klinieken is heel heel zwak. Ik weet van vrouwen met complicaties die nul op het rekest kregen en nu met heel pijnlijke en misvormde borsten zitten, garantie tot de voordeur en verder niet. Uit schaamte durft men er geen werk van te maken.

lees commentaar [4] | reageer

marije | 09-03-2007 | Nooit tevreden

Gisteren heb ik metverbazing en grote verontrusting naar de documentaire gekeken. Ik was zeer geraakt door het meisje dat haar schaamlippen wilde laten verkleinen. Vroeger wilde ik dat ook, omdat ik dacht dat ik niet normaal was. Later kwam ik erachter dat ik heus niet de enige was met grotere schaamlippen en dus niet zo'n heel vreemd meisje was.

Nooit ben ik tevreden geweest. Ook niet toen ik 18 was en broodmager. Nu als ik naar foto's kijk, baal ik dat ik het toen niet zag. Het is tochte belachelijk dat we niet gewoon van ons zelf kunnen genieten, zoals we zijn en alleen achteraf kunnen zien, dat we toen niet eens zo heel lelijk waren, maar best mooi.Gewoon mooi! We laten ons zelf wijs maken door de media, dat we niets waard zijn als we niet binnen het stramien passen. Belachelijk!

Gisteren werd ikkwaad opmezelf, omdat ik me blijkbaar zo laat opjutten door de wereld om me heen en mezelf onzeker laat maken door anderen. Om vervolgens voor onzeker en niet zo intelligent versleten te worden, omdat ik niet door heb dat alle beelden worden gemanipuleerd. Zo....weer een onzekerheid erbij!!!

Ik ben 26 en heb nog een heel leven voor me. Ik zou graag willen dat ik van dit leven kon genieten, zonder me constant druk te maken om mijn lijn en mijn rimpels. Ik zou willen dat ik niet hoef te Sonja Bakkeren. Ik zou willen dat ik vrij zou kunnen zijn. Ikwil mijn leven niet in sluimerende ontevredenheid doorbrengen. Ik wil mezelf leren waarderen om wie ik ben. Ik wil mijn beste ik zijn. Me bezig houden met dingen die er werkelijk toe doen.

groet van een meisje/ vrouw, die best leuk is om te zien

lees commentaar [0] | reageer

Mieke | 09-03-2007 | mooi, zwanger lichaam

Ik heb gisteren de documentaire bekeken in bed, en prijste mijzelf gelukkig; ik heb een hle lieve man, die mij volledig accepteert. Na een jaar borstvoeding geven waren mijn prachtige volle borsten opeens rare hangtieten geworden. En als hij mij ziet wegdraaien bij het uitkleden zegt hij: ik zie ze nog erg graag hoor! Mijn buikje, dat er altijd al was, is nu nog meer aangedikt. Als ik heel eerlijk ben, was ik tijdens mijn zwangerschap zelfverzekerder dan ooit. eindelijk een reden om een dikke buik te hebben, ik mocht er zelfs mee pronken!

Nu ik zwanger ben van ons tweede kindje, kijk ik alweer uit naar dat zelfverzekerde, trotse gevoel. Weer een periode blij met mijn lichaam. Heus, het is niet heel erg met mij, ik ga nooit over tot lijnen, sporten etc, dus z erg stoor ik mij niet aan mijn lichaam, maaar... het is toch rg, dat de chte tevredenheid pas komt tijdens een zwangerschap?

Ik heb mij gisteravond voorgenomen mij niet meer druk te amken om zaken die dat niet verdienen. Mijn man en dochter en de nieuwe baby, die verdienen mijn onverdeelde aandacht!

Succes met de actie en de documentaire.

lees commentaar [2] | reageer

natascha | 09-03-2007 | altijd die buik

Ik zag gisteren de documentaire in bed met mijn vriend. Hij sliep en had zijn arm om mij heen. Net als de documentairemaakster maakte ik mij zorgen om wat hij van mijn buikje vind. Ik ben 23, hoogopgeleid, slim en toch bijna continue met mijn gewicht bezig. Er is geen uur of ik zit niet te voelen aan mijn buikje. Ik lees de vrouwenbladen en zie al die programma's over perfecte vrouwen. Ik voel me onzekerder met de dag. Mijn kracht om al deze rotzooi te weerstaan haal ik uit een goede omgeving. Mijn moeder is 125 kilo en zielsgelukkig met zichzelf. En ik heb een enorm lieve vriend die van me houdt zoals ik ben en me elke dag verteld dat ik mooi ben.

Ik geloof daarom ook dat onze persoonlijke omgeving ons kan beschermen tegen al die rotzooi. Ik wens daarom iedereen familie, vrienden en een relatie toe waarin ze gewaardeerd worden voor wie ze zijn.

lees commentaar [1] | reageer

maria | 09-03-2007 | ziekte

de documentaire heeft me geraakt, over het algemeen vinden mensen mij knap, kon ik dat zelf ook maar vinden. Op mijn 25ste werd ik ziek en belandde in een rolstoel, hoe leuk je er ook uit ziet, in een rolstoel tel je niet meer mee. Weg sexappeal. Ik heb jullie zelfbeeldtest gedaan en wat me opviel is dat jullie niets vragen over de huid, mijn vorm is best okee, niet dik ,helaas kleine borsten, maar ik zit onder de littekens op mijn lijf en daar wordt niet naar gevraagd. Zelf zit ik vol complexen, gelukkig hoort mijn dochter tot die 2% die zichzelf wel mooi vinden, ze is 15 jaar en daar heb ik erg mijn best voor gedaan, ik hoop dat het zo blijft. Mijn complimenten voor de docu en heel goed dat er eindelijk eens over gesproken kan worden zonder de schijn op te moeten houden.

lees commentaar [0] | reageer

Miosotis Diaz | 09-03-2007 | gezicht

Ik ben niet tevreden met mijn gezicht.

lees commentaar [11] | reageer

Britt | 09-03-2007 | angst en boulimia

hallo,als eerste wil ik zeggen chapeau voor beperkt houdbaar!wat een ellende al die reclames over het ideaal beeld hoe men eruit MOET zien!!!ik heb nu 2 kinderen(ben 30)en tijdens de eerste zwangerschap ben ik 30kg aangekomen,striae niet normaal, zo erg alsof t lijkt dat er iemand mij helemaal verminkt heeft....en dit heeft hele erge gevolgen voor mij gehad tot op heden ten dage...boulimia,angst om over straat te lopen en dat alleen omdat ik enorm bang ben om uitgelachen te worden....plastische chirurgie wordt niet meer vergoed en zelf heb ik t geld niet ervoor!voor de mensen die echt door brand of ongeluk verminkt zijn heb ik heel veel respect en ik leef ook met hun mee!!!!mensen kunnen zo hard zijn!voor die mensen die anderen uitlachen en ze voor schut zetten zeg ik heb t maar eens zelf dan is het huilen sukkels!!!!Echte schoonheid zit vanbinnen, ook al moet ik er zelf nog achter komen en ik heb nu de boulimia niet meer onder controle.....soms wil ik niet meer verder....ik ben psychisch een wrak en ben helemaal mezelf niet meer!!!!

veel sterkte allemaal!!!!!!

lees commentaar [7] | reageer

Rita | 09-03-2007 | eindelijk herkenning

Eindelijk "ontmoet" ik gelijkgestemde vrouwen en hopelijk ook mannen (want mannen krijgen natuurlijk ook een heel verkeerd beeld van de werkelijkheid.).

Bij mij gaat de pijn echter nog veel verder. Het "alles moet kunnen" zit verweven in alles, werkelijk alles. En het gaat over lijken. Vrouwen worden tegenwoordig via de media alleen maar gezien als zij "het geweldige lichaam" hebben, jong zijn. Vanaf kinds af aan krijgt een meisje/vrouw de boodschap vooral jong en strak te blijven wil je van belang zijn. De commercie en filmindustrie zetten vooral die vrouwen neer. al mijn hele leven zien we dus dit beeld en er gaat letterlijk geen avond voorbij of er komen wel sexy en/of mooie vrouwen in beeld. Ik las eens een artikel over vrouwenvoetbal: vrouwen zouden dan gekleed moeten zijn in dunne t-shirts en sexy shorts.Waar hebben we het over? Ik ben dus benieuwd of de aankomende eredivisie voetbal voor vrouwen ons hetzelfde beeld zal gaan voorschotelen als de huidige tennisters, maar dan met natte en dunne t-shirts.

Voor mij horen sexualiteit en liefde bij elkaar. Tegenwoordig wordt er meer "geneukt" dan gevreen. Vrijen is een intense ervaring waarbij je de intimiteit de vlucht laat nemen. Je geniet van elkaar en daardoor van de sexuele opwinding. Je doet wat er in je opkomt, zonder vaststaande in volgorde af te handelen dingen te doen. Die intimiteit is voor mijn man en mij.

Op televisie komen de meest sexy vrouwen in beeld. In reclames is er dus veel meer weggepoetst en opgeleukt dan ik ooit had verwacht. Ik huilde met Sunny mee, nadat ze van die chirurg te horen had gekregen, wat er dan allemaal aan haar lichaam zou moeten gebeuren. Ach meid, het zal geen zier helpen (Ik weet hoe zoiets werkt.), maar je bent echt een prachtige vrouw. Deze man kweekt emotionele problemen om over anderhalf jaar met zijn (gelifte?) reet op het strand te liggen. We worden er boos om, maar doen er tegelijkertijd wel aan mee.

Elke keer als er weer een sexy, half- of geheel ontklede schitterende vrouw in beeld wordt gebracht, voelt het bij mij aan alsof ik in het niets verdwijn. Een dolksteek in mijn rug. Alsof mijn man geoorloofd zit te genieten van de verleiding door en andere vrouw. En ik zit er gewoon naast. Ik word dan zo onzeker en verdrietig. Waarom mijn man proberen te verleiden?

Nu geniet ik van een man die mij op handen draagt. Een lievere man kan ik me niet wensen. Hij is geen Playboykijker, vrouwenfluiter, helemaal niet. Ook niet stiekum. Ja, zulke mannen bestaan ook. En toch voel ik me vreselijk als er overhoopt een beeld verschijnt van een blote vrouw. Net zo lief de man reageerde op Sunny's verdriet/onzekerheid na haar bezoek aan Amerika, zo reageert mijn man ook. En toch doet het me zo'n pijn. Ben ik preuts? Nee, in het geheel niet. Het interesseert me ook niet dat er sex op televisie is, maar laat zich dat dan beperken tot een bepaald net, of na een bepaalde tijd. Mensen die het willen zien kunnen er dan zelf voor kiezen. Ik heb geen keuze, je kunt er gewoon vrijwel niet omheen. En ik kijk soms ook graag naar televisie.

Ja, ik heb hier al hulp voor gezocht, want als de wereld niet meer overeenkomt met mijn normen en waarden, dan zal ik mezelf toch moeten aanpassen, wil ik me niet meer zo bedreigd voelen. Dat hielp natuurlijk helemaal niet. Voor mij voelde het alsof ik in therapie ging om te accepteren dat mijn man met grote regelmaat naar sexy en bloedmooie jonge meiden kon kijken (Let op: dat is zijn intentie helemaal niet. Hij wil gewoon dat ik me gelukkiger voel en minder bedreigd, want het doet hem gewoon niks, "allemaal nep", zo zegt hij altijd.) De onzekerheden bestaan al sinds mijn tienertijd.

Het feit is gewoon, dat sexualiteit voor mij een dusdanige intimiteit is, dat ik sexuele verleidingen, ongevraagd op ons netvlies gebracht, ervaar als een lichte vorm van vreemdgaan. Ik kan het niet anders omschrijven. Zo voelt het aan. En dat doet ongelofelijk veel pijn. En als men tegen me zegt dat het tegenwoordig normaal is om vrouwen zo neer te zetten en te laten zetten, dan heb ik zoiets van: als het zo normaal is, al dat naakt, waarom lopen we dan niet allemaal 's zomers in onze blote borsten en kont over straat? Kijk, als we dat gaan doen, dn kunnen we spreken over "normaal".

Ik ben een 49 jarige vrouw. Rationeel gezien zie ik er gewoon nog heel goed uit, aan aandacht geen gebrek, jaren jonger ogend. Echter we weten dat dit wel honderd keer tegen je gezegd kan worden, maar dat je je toch voelt wegkwijnen als de media haar verleidingen tentoonstelt. Tegelijkertijd ben ik natuurlijk pissig op mezelf. Waarom laat ik me dan zo kwetsen?

Ik zoek herkenning en vind het hier. Eindelijk mensen die er ook genoeg van hebben gekregen. We moeten deze situatie zien te keren, want Nederland is ziek.

lees commentaar [2] | reageer

Eva Palm | 09-03-2007 | mutilatie genitalien

Ik vond de documentaire werkelijk hardverscheurend dat zulke jonge meisjes zich al willen laten mutileren omdat ze denken dat mannen daarvan houden. Komt dat niet omdat wij vrouwen van jongsaf aan wordt geleerd dat dat vieze ding daar van onderen genegeerd moet worden. In alle tijden is er nog nooit een liefkozend algemeen woord (behalve tussen echtparen) voor het multifunctionele orgaan KUT gevonden. Ook die beschermende lippen heten SCHAAMlippen. Het woord kut wordt zelfs meer en meer als scheldwoord gebruikt. Misschien dat op deze website een ander woord kan ontstaan?

lees commentaar [6] | reageer

Denise | 09-03-2007 | Benen

Het heeft me 27 jaar gekost om te besluiten dat ik mijn benen wilde scheren. Ik wilde gewoon zeker weten dat het mijn eigen idee was. Er was me al vaker gezegd dat het 'hoort' en zelfs eens 'oh dat is waarschijnlijk de reden dat die jongen geen interesse toont'. En je wordt doodgegooid met reclames over scheermesjes en mooie vrouwen die pronkend op fotos staan met prachtig glanzende gladdebenen. Maar ik had er nooit klachten over gehad van jongens. Zelfs niet van degene die ze mocht aanraken.

Uiteindelijk heb ik besloten ze te scheren omdat ik het zelf mooier vind staan bij mij. Het insmeren met bodylotion gaat ook makkelijker en panties zitten comfortabeler. Het is dus meer practisch nog dan visueel.Maar na het scheren zien ze er toch echt nog steeds niet glanzend en egaal uit zoals op tv en in de tijdschriften. Dat zegt mij dat ze retoucheerd zijn en make-up op hebben. Soms zie ik wel eens meisjes die echt gewoon mooie egale gladde benen hebben. En dan denk ik wel eens; tja had ik dat ook maar. Maar mijn huid is dun en daardoor een beetje vlekkerig. Er zit een plekje dat lijkt op een plat puistje dat niet meer weg gaat. En na een val van een stenen trap blijf ik op sommige plekken een permanente lichte blauwe vlek onder de huid houden.

Maar ze zien er over het algemeen ok uit, misschien niet perfect, maar ze horen bij me en ze houden me vooralsnog staande. Daar zou ik al dankbaar genoeg voor moeten zijn, toch? En toch... soms... Want het blijft moeilijk de beelden van perfectie uit je hoofd te bannen.

Soms denk ik nog wel eens, maar we zijn toch zo gemaakt, dat haar moet toch een bepaalde beschermende functie hebben of zoiets? We hebben nu natuurlijk kleding om onze huid te beschermen, maar ja, zo is het ooit natuurlijk niet begonnen.

Ach, als iemand om je geeft maakt het niet uit hoe je eruit ziet. Als het goed is...

lees commentaar [3] | reageer


[login]