galerie

Anita Borst | 12-03-2007 | Leve het verval!

Al zolang als ik me kan herinneren word ik jonger geschat dan ik ben. En volgens de conventies moet ik daar blij en dankbaar voor zijn. Ik word geacht het als een compliment op te vatten wanneer ik word aangezien voor een bakvisje van begin twintig in plaats van voor de volwassen dertiger die ik ben. Kennelijk geldt het als een eer wanneer je levenservaring, je kennis en je wijsheid onderschat worden op basis van een gladde huid en blozende ronde wangen. Het moge duidelijk zijn dat ik daar zelf net even anders over denk.

Gelukkig gaat het leven niet geruisloos aan me voorbij. Een echtscheiding, twee depressies, ongewenste kinderloosheid, maar ook zon, frisse wind en veel plezier met mijn dierbare vrienden, langzaam maar zeker worden de sporen van mijn leven in mijn gezicht getst. Een lachrimpel die niet meer verdwijnt, een frons die op elegante wijze tussen mijn sproeten door slingert, de eerste aanzet van een onderkin... Ik kijk in de spiegel en ik vind mezelf gaandeweg steeds meer lijken op wie ik ben. Geen gladde, anonieme tiener, maar een levende vrouw van 32.

"Jij bent zo langzamerhand ook wel toe aan een anti-rimpelcreme, h," suggereerde een vriendin onlangs. Ik heb haar recht in haar gezicht uitgelachen. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt de tand des tijds tegen te houden. Kom maar op met die rimpels, ik heb ze eerlijk verdiend!

lees commentaar [7] | reageer

Maaike | 12-03-2007 | Media/cosmeticaindustrie schuldig?

Misschien wel. Ik lees geen glossys, geen Playboy en laat mij niet snel benvloeden. Deze documentaire liet mij dan ook wel een beetje schrikken, niet gerealiseerd dat het zo erg was (is het zo erg?).

Is het echter niet effectiever iets aan de perceptie en bewustwording van vrouwen te doen dan een hetze tegen de cosmeticaindustrie te starten? Lekker makkelijk, een ander de schuld geven. Maar we zijn er toch zeker zelf bij?! En laten de vrouwen die wel weten hoe de wereld in elkaar steekt dit de minder snuggeren onder ons uitleggen.

Overigens werden die schaamlippen in de documentaire dus helemaal weggehaald, niets reductie! En huid rond de clitoris weghalen?! Yikes!

Als ik morgen tijd heb zal ik in Photoshop Barbie even bewerken: borstreductie en -ontlifting, nekverdikking en -verkorting, vaginacreatie, buikopbouw, oogverkleining, vergeet ik nog iets? Kan ik vast nog rijk mee worden.

Maar waar gaat het nu werkelijk om? Zowel mannen als vrouwen moeten zich lekker voelen in hun eigen lichaam! Het meest kritisch is de eigenaar van het lichaam zelf, uitzonderingen (rare vriendjes/mannen) daargelaten.

Zelf vind ik het prettig er goed uit te zien, maar heb afgeleerd te kritisch te zijn. Anderen zijn immers meestal nog minder kritisch, en wanneer ze wl kritisch zijn vind ik ze vervelend en oppervlakkig.

Nog een laatste raad: wij zijn niet gemaakt om op de bank/in een auto/bureaustoel te hangen. Ook zijn we niet gebouwd om niet te eten. Wel zijn we gebouwd om te bewegen, een sportschool doet wonderen. Tot mijn 26ste had ik maat 38 en groeide daarna in anderhalf jaar in maat 44 (onder) en 40 (boven). Gewoon grotere kleding kopen, niets aan de hand, dacht ik. Totdat ik me slap ging voelen, pijn in rug; niet goed. Ik ben gaan fitnessen (gewichten en spieroefeningen, geen conditieoefeningen) en in een paar maanden was ik kilo's kwijt, maar belangrijker: ik voelde me zo sterk en fit als ik me nog nooit had gevoeld. En sexy, zelfbewust en onafhankelijk. Niet omdat ik nu in maat 36 pas, maar omdat ik in mijn eigen lichaam leefde en mijn lichaam niet mij leefde.

De media en de cosmeticaindustrie de schuld geven? De laatste die aan hun kant staat zal ik zijn, maar is dit niet net zoiets als de bioindustrie de schuld geven van de bioindustrie? Mensen begrijpen pas dat een rozig dingetje in een plastic bakje niet lekker en wel gruwelijk is wanneer je ze een alternatief hebt geboden, en van de bioindustrie kun je dat alternatief niet verwachten.

Biedt vrouwen dus een alternatief voor de Barbie (Dove probeert het al), en als vrouwen geen alternatief willen moeten ze het zelf maar weten.

lees commentaar [8] | reageer

Ebeth | 11-03-2007 | couperen van de kleine schaamlippen

Na het bekijken van de documentaire is het me duidelijk geworden hoe hypocriet de westerse wereld is. Wij veroordelen vrouwenbesnijdenis in Afrikaanse landen en ondertussen accepteren we het dat meisjes/vrouwen hun schaamlippen laten couperen. Voor alle duidelijkheid: vrouwenbesnijdenis isnatuurlijk van een andere orde dan het 'vrijwillig' laten wegsnijden van de labia minora. Echter in beide gevallen is er sprake van groepsdruk: mensen doen hun best om niet af te wijken van de norm. Iedereen wil 'normaal'zijn. Dus het is maar de vraag in hoeverre er in de Westerse wereld sprake is van vrijwilligheid bij deze keuze. Door de invloed van de media met gefotoshopte beelden kunnen vrouwen gaan denken dat ze 'anders' zijn. In de pubertijd ontwikkelen de secundaire geslachtskenmerken zich: een vrouw krijgt schaamhaar en haren onder haar oksels, ze krijgt borsten en de kleine schaamlippen groeien iets voorbij de grote schaamlippen, allemaal normale processen.Ik werk als verloskundige en ik weet dat de vagina (de vulva) er bij elke vrouw zo uit ziet. Het is toch verschrikkelijk dat een vouw door een arts wordt aangepraat dat haar vagina (vulva) niet normaal is! Ik hoop van harte dat Nederlandse gynaecologen encosmetisch chirurgen zich verre zullen houden van het voorliegen van vrouwen.

lees commentaar [1] | reageer

Z | 11-03-2007 | beharing

Net heb ik de zelfbeeldtest gedaan, er kwam uit dat mijn lichaam overeenkwam met mijn zelfbeeld. Nu wil het dat ik over het algemeen ook tevreden ben met mijn uiterlijk en nit plastische chirurgie zou overwegen. Echter een ding wat mij wel dwars zit en wat niet naar voren kwam in de test, is ongewenste lichaamsbeharing. Tegenwoordig is het voor vrouwen haast vanzelfsprekend dat lles geschoren is (dus ook de schaamstreek en ik hoorde laatst ook over hetontharen van de onderarmen)

Hoewel ik mijn benen en oksels wel scheer en mijn bikinilijk bijwerk, vind ik dit een belachelijke ontwikkeling. Hoe moet ik nog blij zijn met mijn benen, waar na een paar uur de zwarte stoppels al opstaan, en met mijn navel, waar, als ik niet heftig met een pincet zou plukken, zich een lijntje haren naar beneden vormt (net als bij mannen alleen iets minder). Om niet te spreken over mijn bovenlip, die nu nog haarvrij is met dat over een aantal decennia ook niet meer zal zijn.Ik besef dat ik niet abnormaal ben, want er zijn meer vrouwen die hier last van hebben en er zijn nu eenmaal ook vrouwen met enkel wat blonde mini-haartjes. Maar toch, het wordt er met de jaren (ik ben nu negentien), niet minder om en ik word er wel op aangekeken door man n vrouw.

lees commentaar [1] | reageer

r maes | 11-03-2007 | borstprothesen en later ontdekken borstkanker

Door de aanwezigheid van een prothese, zoals die wordt ingebracht bij een borstvergrotende operatie, kunnen radiologen na het maken van een rntgenfoto van de borst, mammografie, een deel van de borst niet goed beoordelen omdat de aanwezige prothese een deel van de foto van de borst onbeoordeelbaar maakt. Het zou wel eens kunnen dat daardoor borstkanker bij vrouwen met een prothese later ontdekt wordt, hetgeen mogelijk gevolgen heeft voor de behandeling. De met literatuurgegevens gelardeerde discussie hierover kunt U terugvinden in:

Maes RM, Risico's van siliconenborstimplantaten onbewezen,? brief, Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, 1999; 11, 587, vervolgbrief 22 mei 1999

lees commentaar [0] | reageer

Monique | 11-03-2007 | Altijd zorgen over die buik: en nu weer wat .....

Al vanaf mijn 15e jaar ben ik me bewust van het feit dat ik geen platte buik heb. Vanaf die leeftijd ben ik aan de lijn gegaan, mar al woog ik 46 kilo, die buik bleef. Logisch, dat was mijn bouw, maar hoe kom je daar achter? Ik ben nu 42. Die buik heeft me jarenlang beperkt. Maar inmiddels heeft iedereen zo'n buik en de afgelopen jaren zie ik zelfs mensen met zo;n buik een heupbroek dragen. Ik heb me met de buik verzoend. Helaas gaat nu het hele lichaam in verval. Dat heb je als je ouder wordt. Dijen met cellulitis. Mijn mooie gezicht gaat wat hangen.

Het wordt tijd dat ik eens ga leren tevreden te zijn met mijn lijf. De documentaire van Sunny Bergman heeft me daarbij wel geholpen. Daar stond ze met haar mooie Hollandse figuur. Hetzelfde figuur dat ik ook heb. En die rotzak begon eens op te noemen wat er allemaal aan verbouwd moest worden om aan zijn maandomzet te komen. Ik denk dat ik er niet meer aan mee doe. Het wordt tijd om eens blij te zijn met mijn lijf.

BTW: kan iemand iets aan de glamourbladen-juffen doen? Die zijn hevig beroepsgedeformeerd. Alleen mooie plaatjes schieten waar we dan bewonderend naar mogen kijken? Welnee joh.

lees commentaar [1] | reageer

caja | 10-03-2007 | waar zijn ze eigenlijk voor

het meest verdrietige van alles vind ik toch ook wel dat de borst haar functionaliteit samen met deze waanzin heeft verloren. borstvoeding!

lees commentaar [1] | reageer

Henk | 10-03-2007 | Barbies zijn voor kinderen

Zonder is toch zonde.

lees commentaar [13] | reageer

meisjeikke | 10-03-2007 | kleding

Als Nederlandse meid van 177 van 85 kilo heb ik grote moeite om kleren te vinden. Heb ik m'n eigen lichaam geaccepteerd, krijg ik de grootste broek niet over m'n kont.... De grote-matenkleding past me toch vaak weer niet en is al helemaal niet hip (of niet te betalen) Kennelijk mag men wel lang zijn, maar daarbij een solide bouw, dat kan dan weer niet. Om depressief van te worden.

lees commentaar [1] | reageer

Ellen (17) | 10-03-2007 | mijn verhaal/mening

Als meisje van 17 kan ik met trots vertellen dat ik me geweldig voel in mijn eigen lijf.Met mijn54 kilo en een lengte van 1.74m. ben ik niet dik, dit ben ik ook nooit geweest. Je kunt me mager noemen, maar zelf noem ik het liever slank. Zo is mijn bouw nou eenmaal, ik kan eten wat ik wil en je ziet er niets van.

Op het moment heb ik er zelf geen onzekerheden meer over dat ik dunner ben dan de rest, maar dit is ooit wel anders geweest. Ik kon rond mijn 12de niet naar een zwembad gaan zonder voor anorexia-patient te worden uitgemaakt of in ieder geval iets in die richting.
Meestal hoor je juist verhalen van meisjes en vrouwen dat ze zo ontevreden zijn met hun lichaam, omdat ze zichzelf zo dik voelen. Omdat ze steviger zijn dan de rest. Bij mij was het het tegenovergestelde, ik was veel dunner dan de rest. Ik wist heel goed dat ik hier heel gelukkig mee moest zijn en dat ik niet moest klagen. Maar als jong meisje wil je er toch graag bij horen en niet te veel van de rest afwijken.Dus voelde ik me toen niet zeker over mijn lichaam.

Nu ik wat ouder ben en vrouwelijke vormen heb gekregen ben ik ontzettend gelukkig met mijn lichaam en vertel dat het liefst aan heel de wereld. Ik ben zelf heel erg tegencosmetische chirurgie, dit komt omdat ik vind dat schoonheid vooral van binnenuit komt. Schoonheid is iets wat je uitstraalt en dat kan een wildvreemde chrirurg echt niet aan jou veranderen.

Van mijn vriendinnegroep ben ik de dunste, maar om nou gelijk te zeggen dat ik de mooiste ben, absoluut niet. We zijn allemaal mooi op onze eigen manier. Ik laat mijn vriendinnen ook graag merken dat ik ze mooi vind en geef ze regelmatig complimentjes, en dat doe ik niet om aardig te doen, ik meen het echt. Ik vind dat wij vrouwen/meisjes elkaar daarin ook moeten steunen. We moeten elkaar niet als concurrentie zien en elkaar proberen te overtreffen, we moeten elkaar juist een beetje helpen.

Misschien dat ik er als meisje van 17 nog weinig over kan vertellen, maar ik word nu niet bepaald onder druk door de bladen. Ik wist al dat alles bewerkt is van wat er in de bladen staat en daardoor word ik er niet door benvloed. Ik ben wel met mijn uiterlijk bezig, dat kan moeilijk anders in deze tijden, maar ik ben er niet door geobserdeerd ofzo. S'ochtends ben ik een half uurtje bezig om mijn slaap-look te veranderen in mijn dag-look en verder haal ik door de dag heen zo'n 3 keer een borstel door mijn haren.

Ik vind het goed dat de docu is gemaakt en ik hoop dat veel vrouwen er door zijn wakkergeschud, alles wat je in het dagelijks leven confronteerd met je eigen uiterlijk is nep en jou eigen uiterlijk is harstikke echt, dus ben daar trots op!

lees commentaar [1] | reageer


[login]